Nog meer aapjes kijken in Novosibirsk

Het bed van het hostel lag heerlijk, maar ik heb beide nachten alleen maar nachtmerries gehad. Ik denk dat het komt omdat er geen ramen in de de kamer zaten en ik daardoor op de een of andere manier een beetje gedesorienteerd was. Dus ik ben een beetje vroeg opgestaan en ik ben naar de dierentuin van Novosibirsk gegaan, een dierentuin waar heel veel goede recensies over te vinden zijn en Dina en Mari, beide uit Novosibirsk, zeiden direct: ‘Als je hier bent moet je naar de dierentuin gaan!’. En aangezien het er gister niet van was gekomen, besloot ik om vandaag alsnog te gaan. De dierentuin hier is niet alleen één van de grootste dierentuinen in Rusland, maar een wetenschappelijk instituut waar hard gewerkt word om zeldzame soorten te behouden. Ze hebben Amoerluipaarden (die op de foto staat bij dit bericht) Perzische luipaarden, Siberische tijgers, witte(!) Bengaalse tijgers, Orang oetans, Stellers zeearenden en Japanse kraanvogels. Ik ben heel benieuwd.

Maar eerst ben ik op zoek gegaan naar een drogisterij/apotheek (apteka) voor likdoornpleisters. Gelukkig is Novosibirsk gevuld met winkels en ik had al wat drogisterijen voorbij zien komen en had ik de dichtstbijzijnde zo gevonden. Toen ik daar aan het loketje stond en de vrouw achter de balie naar me toe draaide en over haar brilletje vragend naar me keek, bedacht ik dat het misschien handig was geweest om het Russische woord voor likdoorn even op te zoeken toen ik nog in het hostel was. Helaas, dus dat werd een tekening van mijn tenen met een grote pijl en een rondje met een ronde pleister eromheen. Ik denk dat ze het wel ongeveer begreep want ze kwam met een soort kussenpleisters aan met een klein rond gaatje in het midden. Perfect, twee setjes van 9 gekocht en direct eentje tussen mn tenen geplakt. Wat een verlichting en wat heerlijk om gewoon te wandelen zonder dat mn voet pijn deed! Maar toen ik verder liep richting de bushalte voor de bus naar de dierentuin, bedacht ik dat ik misschien nog wel een paar meer nodig had zeker voor in Mongolië. Dus ik ben de eerste de beste drogisterij ingestapt en heb nog een stuk of 25 meer gekocht. Tot zover €15 aan pleisters verder, maar gelukkig kan ik nu wel pijnloos lopen 🙂

Het begon ineens een beetje te regenen en ik liep snel door naar het station waar ik de trolleybus zou nemen, lijn 2. Een ritje is maar 16 roebel (ongeveer 37 cent), dus dat is lekker goedkoop. In de bus weet ik ongeveer hoe we rijden en waar ik eruit moet, maar van ver zie ik ook al een grote ijsbeer staan en stap daar uit. Ik ben bij de dierentuin! Het studententarief gaat hier weer makkelijk en ik betaal 100 roebel (€2,30) entree. Dat is nog eens een verschil met dierentuin Emmen. Het is jammer dat het een beetje regent want de entree is fantastisch aangelegd. Het hek bij de ingang heeft alle dieren erin verwerkt en zodra ik door het hek ben staat er een grote fontein en de bloemenperken staan nog vol gekleurde bloemen. Ik loop tussen de bloemperken door en de eerste kooien met dieren staan aan de linkerkant, er zitten allerlei verschillende aapjes in verschillende hokken. Ik merk direct het verschil met Nederlandse dierentuinen. In Nederland bestaan de buitenverblijven vaak uit een eiland met een grote geul eromheen. De apen kunnen op het eiland vrij bewegen en het is ook best groot, hier zijn alle verblijven kooien. Het regent ook nog een beetje en daarom lijkt het alsof sommige er toch best een beetje zielig bijzitten. Vooral de kleine aapjes uit warmere klimaten die allemaal onder een warmtelamp proberen kruipen. Ik loop door, in de hoop dat ik nog wat andere, open verblijven zal tegenkomen voor de andere dieren, maar de hele dierentuin bestaat uit zwarte kooien. Ik loop door naar de beren en eentje is een bad aan het nemen en trekt behoorlijk wat bekijks. Hij is lekker aan het spetteren en mensen doen onbewust toch een stapje naar achteren zodra hij uit het bad komt en naar het hek loopt. Ik loop verder en wou dat ik een plattegrondje bij de ingang had gekregen, en ik was ook nog geen plattegrond tegengekomen. Ik volgende maar gewoon de weg en kwam bij allemaal vogels langs. Op een gegeven moment begon het nog harder te regenen en zag ik gelukkig net een binnenverblijf, een aquarium, dus ben ik daar snel naar binnen gegaan.

 

 

Er waren meer mensen met hetzelfde idee en het kleine aquarium stond volgepropt met mensen. Iedereen stond te dringen voor een glimp van een Nemo-visje en de kids drukten hun neuzen tegen de lagere aquaria. Ik wilde wat foto’s maken van de mensen in de dierentuin, want ineens vond ik het nogal bijzonder om al die mensen te bekijken die ook weer naar dieren aan het kijken waren. Jammer genoeg lukte het in de donkere ruimte niet echt goed om ongemerkt foto’s te maken. Na de aquaria liep ik weer naar buiten en kwam ik bij de verblijven van de amoerluipaard en de leeuwen uit. De luipaard lag lekker een dutje te doen en de de leeuwen liepen door hun verblijven heen en weer. Doordat er kooien om de verblijven stonden, konden de dieren heel dichtbij de mensen komen en kon ik dus ook fantastische foto’s maken. Vooral de grote katachtigen waren fantastisch om te zien. Er waren zoveel verschillende grote: luipaarden, leeuwen, Siberische tijgers, en witte tijgers. De laatste waren vooral mooi om te zien. Het mannetje had een apart hok en de moeder met twee jonge tijgers had het hok ernaast. De twee jongere tijgers waren met elkaar aan het stoeien en achter elkaar aan aan het jagen. Wat nog een verschil met Nederland was: ze hadden hier geen olifanten of giraffes, uiteraard niet want die zouden in de winter natuurlijk bijna sterven van de kou.

Ik blijf een Nederlander, dus ik had van tevoren bij de supermarkt een broodje en wat kaas meegenomen 🙂 dat ik bij een picknickbankje even heb opgegeten. Er waren ook niet echt restaurants zoals bij ons, er stonden her en der wat kraampjes waar ze popcorn en worstjes verkochten, maar er waren niet echt veel huisjes waar je binnen kon zitten, wat ik op zich wel apart vond aangezien we in Siberië waren, maar het was natuurlijk buiten het hoogseizoen. Ik vervolgde mijn route en ik kwam nog een ijsbeer tegen die even lekker zat te relaxen en een verlaten terrasje bij een restaurant. Het laatste stuk kwam ik langs verblijven met allemaal grote roofvogels, wat behoorlijk indrukwekkend was. Ik was nu bijna rond en ik kwam weer bij de uitgang uit, ik maakte nog even een foto met de lachende dino en ik nam de trolleybus terug naar het centrum. Ik haalde nog wat boodschappen voor de trein bij de supermarkt en ik liep terug naar het hostel. Ik skypte nog even met Ruben voordat ik de trein zou nemen naar Irkutsk, wat heel fijn was. Vanaf  ‘s avonds ben ik waarschijnlijk 4 dagen niet goed bereikbaar, want ik ga direct door naar het eiland Olkhon zodra ik aankom in Irkutsk. Ik weet niet hoe de internetverbindig daar zal zijn, dus waarschijnlijk ben ik offline tot ik weer in het hostel in Irkutsk ben. Dat is vrijdag aan het einde van de middag voor mij en dus heel vroeg ‘s ochtends in Nederland, want dan is het tijdverschil zelfs 7 uur, in plaats van 5 uur hier in Novosibirsk. Op naar de ‘onbewoonde’ wereld! 😉

 

 

By | 2017-01-14T13:26:43+00:00 September 15th, 2013|0 Comments

Leave A Comment